1995 . Κείμενο του Χάρη Καμπουριδη για την έκθεση < Αυτοκινητόδρομος >.  

..ένα αυτοκινητάκι τρέχει , τρέχει ..και που να σταματήσει ?  

Ο Μαραβας έχει μια τρυφερότητα και μια παιχνιδιάρικη διάθεση από άλλες εποχές . Πριν χρόνια , όταν πρωτοεμφανίστηκε , εξέθετε στην Gallery παλιά σκουριασμένα σιδερικά , ξεθαμμένα απ' το χώμα , με το αρχικό σχήμα τους μόλις να διακρίνεται , αντικείμενα που έσωζε έτσι και τους έδινε μια δεύτερη πνοή .

Σαν αρχαιολόγος της καθημερινής ζωής , ξαναζωντάνευε έτσι παλιούς τενεκέδες , πιατικά , σύρματα , σκεύη .Δεν μιλούσε τόσο για φθορά και για τον πανδαμάτορα χρόνο , όσο για την χαρά να συμμαζεύει κανείς τα άχρηστα και να παίζει με αυτά .

Αργότερα , ο ζωγράφος έκανε σαφέστερα τα ενδιαφέροντα του , γεμίζοντας την Gallery με φιγουρες από τα < ποδοσφαιρακια >το λαϊκό αγορίστικο παιχνίδι των μεταπολεμικών δεματιών , με το οποίο δυο - δυο η τέσσαρες - τέσσαρες ξεσπάγαμε το ανταγωνιστικό μας πνεύμα στα λεγόμενα Σφαιριστήρια .

Στην τωρινή του έκθεση εκθέτει αυτοκινητάκια μικρού σχήματος , φτιαγμένα από διάφορα παλιά υλικά .

Ο Λάζαρος λοιπόν φαίνεται ν' αγαπά τα παιχνίδια της τρυφερής του ηλικίας κι αυτά ξαναζωντανεύει με τις εκθέσεις του .

Στα τριάντα του χρόνια το προσωπικό του όραμα και τα εκφραστικά του μέσα έχουν ξεκαθαρίσει και ο καλλιτέχνης διατρέχει ήδη μια πορεία ευρύτερης καθιέρωσης .

Τι κομίζει εις τέχνην , λοιπόν ?

Σε μια πρώτη ματιά , τα έργα του κερδίζουν το ενδιαφέρον μας με την απλή τους διατύπωση , μια απλή γραφίστικη , φιγούρα που δηλώνει ένα αυτοκινητάκι .Μόνη της , σε συρμό , σ' επαναλήψεις και μικροδιαφοροποιησεις , μια λέξη που φτιάχνει φράσεις . < Ένα αυτοκινητάκι , τρέχει ,τρέχει , και που να σταματήσει ? > .ρωτούσε κάποτε ένας στο παλιό παιδικό παιχνίδι ..στην Αγγλία ( η σε κάποια άλλη χώρα ) απαντούσε ο άλλος παίχτης , ..και τι χρώμα να ζητήσει ? . ξαναρωτούσε ο πρώτος , και ούτω καθεξής αναπτυσσόταν ένα ερωτηματολόγιο αίνιγμα για τους παίχτες .

Ο Μαραβας έχει κι αυτός ως όχημα ερωτήσεων τη φιγούρα του παιδικού αυτοκινήτου , αλλά οι ερωτήσεις του είναι αρκετά πιο σύνθετες , μ' όλη την λιτή τους διατύπωση . Μπορεί σήμερα να παίζει κανείς κάνοντας τέχνη ? .Μπορεί να ναι λιγόλογος , λακωνικός , μινιμαλ , σαν το ντουπου - ντουπου της χορευτικής μουσικής η σαν το χτύπο των εμβόλων μιας μηχανής ? .Δεν χρειάζεται και λίγο χρώμα , όπως ζητούν οι παιδικές συγκινήσεις και κατά πολλούς και η τέχνη ? .

Τα έργα του Λάζαρου κατευθύνονται ήδη προς μια δύσβατη περιοχή κι αναζητούν την σχέση μεταξύ χαράς και μηχανής , όπως πριν χρόνια διερευνούσαν τη σχέση του φθοροποιού χρόνου με την τρυφερότητα των αναμνήσεων . Ο Μαραβας δεν είναι εγκεφαλικός ζωγράφος , αυτά που φτιάνει είναι προϊών επιλογών που έχουν πίσω τους παιδική αγνότητα , αυθορμησία .Ίσως ακριβός γι αυτό τα έργα του κερδίζουν άμεσος το βλέμμα του θεατή , πριν η δική μας αναλυτική διάθεση επιβεβαιώσει όσα μπορεί να κρύβονται πίσω απ' τα χαρούμενα παιχνιδάκια με την φιγούρα ενός αυτοκινήτου . Καλύτερα έτσι . Διότι τα τελευταία χρόνια το προσκήνιο της γενιάς του γέμισε από καλλιτέχνες που τόσο βυθίστηκαν στον νοητικό προσχεδιασμο των έργων τους , ώστε ξεχνούν να μας δηλώσουν συγκίνηση .

Ο Λαζαρος συγκινεί , ακριβός επειδή μας δηλώνει τις συγκινήσεις του .

1996 . Κείμενο της Ρούλας Παλαντα για την Έκθεση < 6000 Khm > .  

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ .

-Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας , το σοκ των νέων τεχνολογιών και κυρίως τα θέματα της οικουμενικοποησης μέσω της πολιτισμικής ένωσης δημιουργούν μια γιγαντιαία αγορά νοημάτων όταν ο καθένας μπορεί κατά το δοκούν να προμηθεύεται μύθους , σύμβολα και εικόνες . Οι αντιθέσεις ανάμεσα στη πολιτισμική πολυφωνία και τις δυνάμεις ομογενοποησης του εμπορικού οικουμενικού αποκάλυψαν , μέσα από την περιπλοκοτητα των αντιδράσεων , αισθήματα αμηχανίας , σύγχυσης και φόβου .Ωστόσο , ανάμεσα στον κατακερματισμό και την οικουμενικοποηση μπορεί άραγε κανείς να ονειρευτεί έναν άλλο κόσμο , αγνοώντας την σκληρή λογική της παγκόσμιας αγοράς ? . Μπορεί ο καλλιτέχνης , μέσα σ 'αυτό το κλίμα της πολιτιστικής απαισιοδοξίας , να παίζει με τα παιχνίδια της παιδικής του ηλικίας ?

Ο Λάζαρος Μαραβας συνεχίζει την εικαστική διατύπωση του παιχνιδιού με το αυτοκινητάκι που όλο - όλο τρέχει και που θα σταματήσει ? ...και τι χρώμα θα ζητήσει ?...Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το χαρούμενο παιδικό παιχνίδι και τη μικρή γραφίστικη φιγούρα του αυτοκινήτου? .

Το μικρό αυτό αυτοκίνητο ξεκίνησα από την συναρμολόγηση σκουριασμένων σιδερικών για να καταλήξει στην λιτή γραφίστικη έκφραση του από λαμαρίνα .

Αυτή η μικρή φιγούρα αρχίζει ένα ταξίδι όχι νοητό , αλλά πραγματικό , ένα ταξίδι αναζήτησης .Ξεκινάει από τη Λάρισα για μια περιπλάνηση 6000 Khm στην Ευρώπη .Σε κάθε σταθμό φωτογραφίζεται ,μπροστά από τα μνημεία - σύμβολο της κάθε Ευρωπαϊκής πόλης . Όταν επιστρέφει στη βάση του , επάνω του έχουν αποτυπωθεί τα σημάδια της περιπλάνησης του , οι σημαίες των Ευρωπαϊκών Κρατών που πέρασε .

Ο Μαραβας υλοποιεί μια παλιά του ιδέα , όπου η κίνηση επιτυγχάνεται με το πραγματικό ταξίδι ενός επινοημένου αυτοκινήτου .Το αυτοκινητάκι του , σαν ήρωας των ταινιών περιπλάνησης ( road movies ) , αποκτάει εμπειρίες και οι εμπειρίες χρωματίζονται .Η μικρή άχρωμη φιγούρα σ 'αυτό το μοναχικό της ταξίδι , αναζητάει το χρώμα της και μέσα από αυτό αναζητάει τις σχέσεις εκείνες που διαμορφώνουν το πρόσωπο του πολιτισμού , το πρόσωπο του Ευρωπαϊκού πνεύματος .

Η τέχνη και η πραγματικότητα , η πραγματικότητα και η επινόηση ενοποιούνται κρατώντας η καθεμιά τα δικά της χαρακτηριστικά .

Η Ευρώπη και το Ευρωπαϊκό όραμα της ενοποίησης παραμένουν τα σημεία αναφοράς . Αυτή η αναζήτηση του χρώματος , γίνεται ουσιαστικά μια αναζήτηση ταυτότητας , ενώ η μικρή φιγούρα του αυτοκινήτου , αντικείμενο φορτισμένο με συμβολικές ιδιότητες γίνεται ένα πολιτιστικό σήμα .